Od Nighta, C.D. opowiadania Diany

Wskoczyliśmy do łódki i płynęliśmy dalej. Robiło się powoli ciemno a naszej zatoki nie widać. Właśnie przepływaliśmy obok jakiejś wyspy.
- Może zatrzymamy się tu na noc- zaproponowała.
- Czemu nie?- przybiliśmy do brzegu i tam rozbiliśmy obóz.
Rano obudziło mnie jakieś drapanie. Otworzyłem oczy, a tam lisy kradną nam jedzenie. Szybko wstałem i zacząłem je gonić.
- Znowu te lisy!!!- pomyślałem.
Zmęczony gonitwą wróciłem do obozu gdzie Diana czekała z śniadaniem.
- Gdzie byłeś?
- Ja, ja goniłem lisy ponieważ kradły nam jedzenie.
Po śniadaniu weszliśmy do łódki i płynęliśmy dalej.
- Widzę zatokę!!!- krzyknąłem uradowany.
-...

<Diana? Zaszczycisz mnie postem?>

Od Diany, C.D opowiadania Nighta

	- Tak myślisz?- zapytałam. - No... Ale jeszcze chwilę możemy tu zabawić.- powiedział Night. Podbiegłam do niego specjalnie chlapiąc wodą we wszystkie strony. Potem wskoczyłam na niego i próbowałam go wrzucić do wody, ale on zgrabnie zrobił unik i to ja byłam ostatecznie cała mokra. Bawiliśmy się tak jeszcze godzinę, a potem postanowiliśmy wrócić. Po drode... < Night?>

Od Nighta C.D. opowiadania Diany

- Wstajemy- szepnąłem je do ucha.
- To już ranek?!?
- Tak chodź na śniadanie.
Poszliśmy do lasu coś upolować. Po czym zjedliśmy upolowanego zająca. Wróciliśmy na plażę. Usiedliśmy na brzegu i chlapaliśmy się wodą.
- Wiesz...- zacząłem.
- Co się stało?
- Powinniśmy wracać już do watahy. Pewnie się o nas martwią.
-...
<Diana?>

Zmiany

Drogie wilki!
Jak pewnie zauważyliście usunęłam walutę i sklep, ponieważ plątało mi się to wszystko. Jeżeli macie pomysły na ulepszenie watahy to piszcie do mnie: Black wolf na howrse! Za pewne znajdzie się dla Was jakaś nagroda!

Od Tashy, C.D. opowiadania Maxa

Przechadzaliśmy się razem po lesie. Wiał ciepły wiosenny wiatr. I w tedy usłyszałam to:
- Wyjdziesz za mnie?
- Pewnie że tak!- odpowiedziałam.
Wróciliśmy do watahy gdzie wszystko było już przygotowane. Stoły były przykryte obrusami, wszędzie było pełno kwiatów, no i ten piękny ołtarz. Ahh... Był to najpiękniejszy widok jaki w życiu widziałam! Pobiegłam szybko się przebrać. Ubrałam pierścionek który dostałam na oświadczyny i najpiękniejszą suknię jaką miałam w szafie (była to z resztą moja jedyna sukienka). Miałam zamiar już wyjść gdy do mojej jaskini wbiegła Mysterys.
- Masz, przyda Ci się... na szczęście- i wręczyła mi piękną niebieską broszkę:
 
- Dziękuję, dobra robota Mysterys- powiedziałam  i przypięłam sobie ją do sukni.
- Jak chcesz wyjść za mąż bez druhny?- spytała z sarkazmem.
- Masz rację... Chcesz zostać moją druhną?
- Pewnie!
Wyszłyśmy na dwór. Max czekał już przy ołtarzu. gdy doszłyśmy do ołtarza usłyszałam to:
- Pięknie wyglądasz, Tasha.
-...
<Max?>

Od Maxa

Postanowiłem sam załatwić ślub, pobiegłem polować. Po polowaniu postanowiłem odkryć nową moc mocno myślałem i walnąłem w drzewo przewróciłem je dotknięciem i tak samo dotykałem 3 kolejne .Postanowiłem pobiec po pierścionek do ludzi. Zmieniłem się w wodę więc nic nie czułem i zdobyłem pierścionek.Kiedy się zmieniłem dostałem pistoletem w klatkę piersiową i padłem.Udawałem że nie żyje, a oni zostawili mnie, w tedy przypomniałem sobie o Tashy.

Krew mi leciała a ja szedłem przy Tashy, padłem a ona zaczęła wrzeszczeć:
-Max...!Max!!!!
Wstałem i uklęknąłem i powiedziałem:
-Teraz proszę Cię abyś wyszła za mnie, mam wszystko gotowe a wiedz proszę a byś za mnie teraz wyszła. Dla mnie liczysz się tylko ty.
 (Tasha?)

Od Zephiry, c.d. opowiadania Dokugana

Byłam bardzo zdziwiona czemu tak szybko pobiegł...? Następnego dnia, gdy zobaczyłam Dokugana podbiegłam do niego.
- Hej, czemu tak szybko uciekłeś? Coś się stało...? - spytałam zdziwionym i lekko zatroskanym głosem.
- Cześć, eee... nic, nic... eee... nic się nie stało, wszystko ok. - powiedział dziwnym głosem. - Eee... muszę już iść... eee... do zobaczenia! - Dodał i pobiegł gdzieś. Kompletnie nie wiedziałam co się dzieje! Kolejnego dnia, pod wieczór znalazłam Dokugana Ryu leżącego na wielkiej skale. Podeszłam do niego i również położyłam się na tej skale. W końcu odezwałam się
- Dokugan, proszę, powiedz mi, coś się stało? Nad czym tak myślisz?
Popatrzył na mnie i po chwili odpowiedział.
- Ehh, dobrze, myślałem nad...
<Dokugan?>

Od Mysterys

Gdy przechadzałam się jak zwykle po łowach nagle poczułam wspaniały zapach. Był tak cudowny, że nie mogłam się mu oprzeć. Poszłam za jego wonią jakby w transie. Co dziwne zaprowadził mnie on do całkiem znanego miejsca - kuchni. Tam pracowała z zapałem Etna... Nie, nie była sama! One były trzy! Trzy Etny! Aż krzyknęłam z wrażenia jak przy zobaczeniu Guida. Szybko zmieniłam się w ducha by mnie nie zauważyła. One powiedziały z nutą przestrachu w głosie:
- Jest tu kto...?- odpowiedziała im tylko pustka więc znów zabrały się do pracy. Ja oczywiście wytrącona z równowagi znów stałam się widzialna. Tym razem Etna wchłonęła dwie inne Etny co wyglądało co najmniej dziwnie i zaczęła się tłumaczyć:
- Eh witaj... Mysterys? Tak? Ja... Znaczy my tu...- jąkała się.
- Nie tłumacz się. Przecież widziałam...- nie dokończyłam bo ona mi przerwała.
- HEJ! Ale jak ty się tu dostałaś?!- nagle się przeraziła.
- Tak... Ty tworzysz swoje klony a ja zamieniam się w ducha... Fajnie, nie?- zaśmiałam się z minimalnym sarkazmem.
- Fakt. Dobrałyśmy się nie źle...- przyznała Etna.
- Wiesz dlaczego do Ciebie podeszłam tam przy Wodospadzie Blasku?
- Eh no... nie.
- Bo przypomniałaś mnie. Smutek w oczach, chuderlawa i taka... Mmm no... Szukająca wreszcie szczęścia.- na to wspomnienie aż łza mi się zakręciła w oku.
- Fakt. Przecież dołączyłam tu zaledwie dwa dni temu... Nikogo nie znam i...
- Hej! A ja to co?- udałam obrażoną a ona zaczęła się śmiać.
- No ty to co innego...- powiedziała próbując powstrzymać śmiech.
- Dobra dość pogaduszek. Powiedz co tam gotujesz?
- Pstrągi smażone na ognisku z odrobiną soku z cytryny.- pokazała mi danie a ja już wyciągałam łapę by wziąć choć jednego lecz ona zabrała mi je z przed oczu.
- Musisz poczekać do obiadu!- zaśmiała się. Byłam bardzo niepocieszona. Gdy jedliśmy pomyślałam, że dziś zyskałam nową przyjaciółkę... Tak naprawdę jedyną przyjaciółkę.

Blog zaczyna znowu działać!!

Ogłaszam że wróciłam z wakacji i możecie znowu przysyłać mi opowiadania! Co prawda nie będę w tym roku wchodzić codziennie bo przede mną sporo nauki i ciężki rok szkolny.